چشمانت را برای زندگی میخواهم                                                                     اسمت را برای دلخوشی میخواهم                                                                      دلت را برای عاشقی میخواهم                                                                    صدایت را برای شادابی میخواهم                                                                  دستت را برای نوازش وپایت را برای همراهی میخواهم                                                                عطرت را برای مستی میبویم                                                                    خیالت را برای پرواز میخواهم                                                                      و خودت را.........برای پرستش

نذار تنها بمونم جونم.                                                                                                                                                       تو که میفهمی منو با همه ی حس وحالم...توکه درد ودلامو از خودم بهتر میدونی...تویی که  با ائن نگاهه مهربونت منو اروم میکنی..تویی که با اون کلام بی کلامت سخن از عشق میگی...تویی که دستای گرمت همیشه رو شونه هامه... تو که نیستی ولی هستی تو کی هستی!...تو که هستی که بهم عشقو میبخشی...تو غریبی اشنایی که همیشه اشنایی...تو که هستی بهم ارامش میبخشی پر میشم از عشق ومستی...تو که نیستس به چه سختی میگذره روزای مستی....تو که میری ولی هستی کجا میری وقتی نیستی...وقتی نیستس خیلی تنهام خیلی سخته بی تو تنهام...اون نگاه مهربونت به من ارامش میبخشه  پس نذار بمونم یه غریبه

...دلم تنگ است...نمیدانم ز تنهایی پناه آزم کدامین سوی...پریشان حالم و بیتاب میگریم و قلبم بی امان محتاج مهر توست...نمیدانی چه غمگین رهسپار لحظه های بیقرارم من...به دنباله تو همچون کودکی هستم و معصومانه میجویم پناه شانه هایت را که شاید اندکی آرام گیرد دل...دلم تنگ است...وتنهایم وتنهایی به لب میآورد جانم...بیا تا با تو گویم از هیاهوی غریب دل که بی پروا...به دنبال تو میگردم به سویت پیش میآیم...چه شیرین است پر از احساس یک خوشبختی نابم...پر از امید سبز خواب دیدارم و میخوابم که نامت رو به لوح سینه بنگارم...ونجوایی کنم دردل و گویم تا ابد:دوستت میدارم.....