رفتي گفتي خاطراتت جاي من واسط مي مونه كاشكي مي موندي و ميديدي دلم از دوريت مي خونه كاش انقد دوست نداشتم كه بگم بي تو نميشه كاش دلت سنگي نبود و دل من مثل يه شيشه پرنده را دوست دارم نه در قفس بوسه را دوست دارم نه در حوس ترا دوست دارم تا آخرین نفس
ما كه رفتيم ولي يادت باشه ديوونه بوديم واسه تو يه عمر
اسير،تو كنج اين خونه بوديم
ما كه رفتيم تو بمون با هر كي كه دوسش داري با اوني كه
پنهوني سر روي شونش مي ذاري
ما كه رفتيم ولي اين رسم وفاداري نبود قصّه ي چشماي تو
واسه ما تكراري نبود
ما كه رفتيم ولي خوب موندي سرقول وقرار خوب رها
كردي دستامو توي اول ِ بهار
ما كه رفتيم حالا تو مي موني و عشق ِ جديد مي دونم چند
روز ديگه مي شنوم جدا شُديدما كه رفتيم ولي
مُزدِ دستاي ما اين نبود
نوشته شده در ساعت توسط ღ*••*ღ♥ღ*•محمد جواد*••*ღ♥ღ*•ღ |
تو هموني كه توي موج بلا
واسه تو دستامو قايق مي كنم
اگه موجا تو از من بگيرن
قطره قطره آب ميشم دق ميكنم
واي كه دلم طاقت دوري تو رو هيچ نداره
بغض نبودن تو اشكامو در مي اره
اي كه بي تو اين كوير خواب بارون مي بينه
وقتي نيستي غم دنيا توي قلبم مي شينه
اي كه بي تو واسه من همه دنيا قفس
هستي ازنبودن تو التهاب نفس
توي بهت غم و تنهايي من
به سرم دست نوازش كشيدي
ولي بارفتنت اي هستي من
هستي منو به اتيش كشيدي
واي كه دلم طاقت دوري تو هيچ نداره
بغض نبودن تو اشكامو در مياره
امشب شب بي كسيه يكي به دادم برســـه
تنهاترين مرد زميـن امشب به آخر مي رسه
امشب شب تنهايــي سر رو زانـو مي زارم
آخه تو اينجا نيستي و غزل غزل گريـه دارم
غصه نشستـه رو دلم هنوز براي شونه هات
ارزش اشكــو قائلم حرف نزن چيزي نگو
فقط بذار گريــه كنم مي خوام با بارون چشام
فاصله رو پــر بكنم ترك ترك دلـم شكست
كســي به دادم نرسيد گريه هاي تنهايـي مو
هيشكي به جز خودم نديد از هم ديگه جدا شديم
به راه و رسم زندگي
بودن تويه لحظه بود رفتن تو هميشگي
عشق!
زيبايي عشق به سكوته نه فرياد.
زيبايي عشق به تحمله نه خرد شدن و فرو ريختن.
عشق خيالي ست كه اگه به واقعيت برسه ديگه طعم شيرينشو از دست مي ده.
عشق يه كويره كه عاشق تشنه با روياي سراب معشوق قدم به جلو ميذاره.
عشق راه ناهمواريه كه وقتي ازش گذشتي و تمام سختيا رو پشت سر گذاشتي مي رسي به جايي كه اصلا تصور نمي كردي آخرش اين باشه مثل كسي كه از كوهي بالا مي ره به اميد اينكه ببينه پشت اون كوه چيه؟لذتش فقط اميد و روياي رسيدن به اون بالاست وقتي رسيدي مي بيني هيچي پشت كوه نبوده و نيست نااميد و خسته مي شيني به اين همه راهي كه اومدي فكر مي كني. البته اگه بين راه سقوط نكني.
عشق سخن گفتن با نگاهه.
عشق اميد به رسيدن و ترس از نرسيدنه
****************************************
****************************
نوشته شده در ساعت توسط ღ*••*ღ♥ღ*•محمد جواد*••*ღ♥ღ*•ღ |