به تو از تو می نويسم
به تو ای هميشه در ياد
ای هميشه از تو زنده
لحظه های رفته بر باد

 

وقتی که بن بست غربت
سايه سار قفسم بود
زير رگبار مصيبت
بی کسی تنها کسم بود

وقتی از آزار پاييز
برگ و باغم گريه می کرد
قاصد چشم تو آمد
مژده ی روييدن آورد

به تو نامه می نويسم
ای عزيز رفته از دست
ای که خوشبختی پس از تو
گم شد و به قصه پيوست

ای هميشگی ترين عشق
در حضور حضرت تو
ای که می سوزم سراپا
تا ابد در حسرت تو

به تو نامه می نويسم
نامه ای نوشته بر باد
که به اسم تو رسيدم
قلمم به گريه افتاد 

ای تو يارم روزگارم
گفتنی ها با تو دارم
ای تو يارم
از گذشته يادگارم

به تو نامه می نويسم
ای عزيز رفته از دست
ای که خوشبختی پس از تو
گم شد و به قصه پيوست

در گريز ناگزيرم
گريه شد معنای لبخند
ما گذشتيم و شکستيم
پشت سر پلهای پيوند
در عبور از مسلخ تن

عشق ما از ما فنا بود
بايد از هم می گذشتيم
برتر از ما عشق ما بود

ღ*••*ღ$چشمان تو $ღ*••*ღ

                                    دروازه های تکرار شوق

                                                      و دستانت،

                                    طراوت گلدسته ها را می طلبد

                                                   مجنون،

                                    بیدی است در کویر

                                                 وقنات

                                    رد پای آهو

                                  می خواهی بید باش یا آهو ،یا هر دو

                       - معنای من -

                اما...

                                 قنات ، کبوتر را می طلبد

               و در آبنمای آن ، چشمان قیس، فردای مسافر را

                                   در خا مشی حضورم ، حرف مرا بفهم

              تا برای عشق ، زبانی تازه پیدا کنی

                                                         تا درد مشترک

                                     زبان مشترکمان باشد

تباهی خیمه زد در منچه بی پروانه میسوزمپر از بیهودگی اینجا.که میمیرد شب و

روزم دوباره لشکر اندوهبه قلب قصه میتازددر این شبهای تن فرسا من از فردا گریزانم

کجا گم کرده ام خود را نمیدانمکسی پیداکند من رادر این فصل فراموشیکه تقدیرم 

گره خورده در این زندان خاموشیدوباره شعله زن ای عشقبر این خاکستر بی جان

بکش بر باور دیروزدوباره خطی از بطلانببر من را که بی تابمدر این تنهایی و

تردید نشانم ده از این روزنطلوعی تازه از خورشید.

$  $

 ღ*••*ღ$   کاش می شد هیچ کس تنها نبود ...  ღ*••*ღ$                 

   ღ*••*ღ$    کاش می شد دیدنت رویا نبود...ღ*••*ღ$

                        

    ღ*••*ღ$  گفته بودی با تو میمونم ولی ... ღ*••*ღ$ 

                         

   ღ*••*ღ$   رفتی و گفتی که اینجا جا نبود...ღ*••*ღ$ 

                         

     ღ*••*ღ$ سالیان سال تنها مانده ام ...ღ*••*ღ$ 

                          

  ღ*••*ღ$   شاید این رفتن سزای ما نبود...ღ*••*ღ$ 

                         

   ღ*••*ღ$   من دعا کردم برای بازگشت ،ღ*••*ღ$ 

                       

   ღ*••*ღ$    دستهای تو ولی بالا نبود... ღ*••*ღ$ 

                       

    ღ*••*ღ$   بازهم گفتی که فردا می رسی !ღ*••*ღ$ 

                       

  ღ*••*ღ$   کاش روز دیدنت فردا نبود.....ღ*••*ღ$ 

 

$ $

 

چیست راز مبهم نگاهت  

               که اینچنین مرا تا فراسوی زمان میبرد،

 چیست زمزمه تنهایی دل

               که بی هیچ بهانه ای مرا اسیر میسازد،

 چیست ترانه غمگین شب

             که مرا شیدای خود ساخت،

 چیست عبور از مرز بودن

              که درکش لیاقت میخواهد،

 چیست در وجود بهاریت

             که زمستان وجودم را خجل میسازد،

 و چیست در قلب همیشه شیفته ات

              که اینچنین قلبم را به تپش وا میدارد،

 چیست در نی نی چشمان همیشه ابریت

               که مصمم بودن را دشوار میسازد

                      عشق نیست ... فوران احساس نیست ... خوب میدانم؛

                                                       از مجسمه زیبای من عشق بر نمی آید،

                                                                   و در قلب سنگیش عاطفه هرگز طنین انداز نیست،

به راستی چ یست؟

                                          که این گونه هستیم را به یک لبخند هدیه میکند؛

                                                                                 و هیچ انتظاری جز بودنش ندارد،

 چیست آن جذبه ملیح چشمان نگرانت

                  که مرا اینچنین اسیر ساخت،

 به پاسخ تمام چیست ها می اندیشم و ندایی از درون باخبرم میسازد که:

 !!!!هیچ نیست جز محبتی بی شائبه که حرمت تقدیسش را باور نداشتند

 

 

پشت این پنجره ها دل می گیره

 

    غم و غصه دل و تو می دونی                                                   

                                             

وقتی از بخت خودم حرف می زنم

 

چشام اشک با رون می شه تو می دونی

 

عمری غم تو دلم زندونی

 

دل من زندون داره تو می دونی

 

هر چی بهش می گم تو ازادی دیگه

 

می گه من دوست دارم تو می دونی

 

می خوام امشب با خودم شکوه کنم

 

شکوه های دلم و تو می دونی

 

بگم ای خدا چرا بختم سیاست

 

بخت من چرا سیاست تو می دونی

 

پنجره بسته می شه شب می رسه

 

چشام اروم نداره تو می دونی

 

اگه امشب بگذره فردا می شه

 

گه فردا چی می شه تو می دونی

 

عمری غم تو دلم زندونی

 

دل من زندون داره تو می دونی

 

هر چی بهش می گم تو ازادی دیگه

 

می گه من دوست دارم تو می دونی