کسی آمد که حرف عشقو با ما زد

دل ترسوی ما هم دل به دریا زد

به یک دریای طوفانی دل ما رفته مهمانی

چه دوره . ساحلش از دور پیدا نیست

یه عمری راهو در قدرت ما نیست

باید پارو نزد وا داد.باید دلو به دریا داد

خودش میبردت هر جا دلش خواست

به هر جا برد بدون ساحل همون جاست

اشک هایم را دید و هیچ نگفت

ناله هایم را شنید و هیچ نگفت

 

از پس دیوار دلتنگی هایم

زجه هایم را شنید و هیچ نگفت

 

در زیر باران پائیزی

سرخی چشمانم را دید و هیچ نگفت

 

از زبان این و آن

دردهای شبانه ام را شنید و هیچ نگفت

 

خودم دیدم به چشمانم

بر سر مزارم بخندید و هیچ نگفت

 

بلند و شد به راهش ادامه داد

و باز هم رمید و هیچ نگفت

 

 

  

نگاه کن ؛ چگونه بال میزند پروانه ی نگاهت برابر چشمانم.

و من ؛ و من چه بی صدا شکسته ام.

صدایی سرد ؛ صدایی درد .

و چه پشیمان میشوی از درد ها و رنج ها.

که خود فقط مقصری ز درد ؛ ز مرگ.

و چه زود و بی صدا بمردند پا کی ها.

نگاه کن بر آسمان ؛ ببین چه زیبا نقش بسته محبتش در آن.

صدا کن ؛ که میشنود صدایت را.

درد هایت و رنج هایت را.

صدا کن تا اجابت کند دعایت را.

 

 

 

پریشب دیدمت دوباره در یاد

همچو گیسویی پریشان در پس باد

بگفتم یار دیرینم کجایی؟؟

تو خوبی یا که چون من؛آرام نداری؟؟

نگاهت را برگرفتی از نگاهم

در پی چشمان تو می رفت چشانم

بگفتم نازنینم را نبینم

که چشمانش شدست ابری؛عزیزم

بگفتا من شدم خسته ز حجران

بگفتم نازنینم؛چیزی نماده تا به مردن

و مرگ من به معنی وصال است

چهل روز از تنهایی گذشت است

عزیزم فکر نکن من بی وفا ام

شبا تا صبح من چشم انتظارم

که من را هم در آغوش بگیرد

فرشته جان من را هم بگیرد

 

 

نگاری را به یاد آری

که وقت رفتنت دیدی

و او غمبار و نالان بود

و تو خندان و شاد بودی

به چشمانش نگاه کردی

ودستش را بفشردی

درآن دم آسمان غرید چون شیری

و تو بی هیچ مکثی برفتی

و تو رفتی و شد تنها نگارت

نگارت ماند و تنهایی و محنت

 

اشک مثل قطراتيه که از شمع پائين ميان

شمعو آب ميکنن اما ميخوان سعي کنن آتيش خاموش بشه تا شمع

نجات پيدا کنه

اما آتيش ميمونه و شمع ذره ذره آب ميشه و از بین میره

 

 

گاهی وقتا تا گریه نکنی آروم نمیشی ؛ اما این اشکا

 بعضی وقتا میشن تمام زندگیت ؛ اون وقته که زره زره آب میکنن

 وجودتو؛ کم کم لاغر میشی و پای چشمات گود میفته بعد انقدر

 ادامه پیدا میکنه تا ....................

 

 

دلم پره از همه آدما ......

از اونی که دوست بود.........

از اونی که خورده بود نون و نمک.....

از اونی که جلوم لبخند زد و

از پشت بهم خنجر!!

نمیدونم چرا اینکارو کردی......

اما یه چیزو خوب یاد گرفتم

که دیگه به هیچ کس نباید اعتماد کرد

حتی به چشمات!!

حالا تو؛ دوسته دست به خنجر

یادم دادی که از همه آدما باید ترسید

باید خفه بشی از بقض

اما یه بار باز نکنی سفره ی دلو

باید یاد بگیری که سکوت کنی

که بقض کنی ؛ خفه بشی

و مثل شمع زره زره آب بشی

اما درد دلتو تو خودت بریزی

فقط تو دل صاب مردت

 

سرم را اهسته بلند مي کنم ...سرم عجيب سنگين شده 

 

ياد تمام خاطرات ازارم ميدهد ...به تکه کاغذي سوخته نگاهي

 

مي اندازم انگار اين کاغذ ها خودم هستن که دارن ارام ارام

 

طعمه حريق نا خواسته مي شوند بلند ميشم زير لب به نمام

 

روزگاري که مرا تنها براي تلخي ها در دنيا تنها گذاشت لعنت

 

مي فرستم...افتاب داره يواش يواش غروب مي کنه به سمت

 

اخرين اشعه نيم  جون روز رفته ام حرمت مي کنم ..شايد فردا

 

از ان من باشه

 

اي كه مي پرسي نشان عشق چيست ؛ عشق چيزي

جز ظهور مهر نيست؛عشق يعني مهر بي چون و چرا ؛

عشق يعني كوشش بي ادعا؛عشق يعني مهر بي اما ،

اگر ؛ عشق يعني رفتن با پاي سر ؛ عشق يعني دل تپيدن

 بهر دوست؛ عشق يعني جان من قربان اوست؛ عشق

 يعني خواندن از چشمان او؛ حرفهاي دل بدون گفتگو؛

عشق يعني مستي از چشمان او؛ بي لب و بي جرعه،

بي مي ،بي سبو؛ گاه چشم بدر و ابروي هلال؛ چهره

مهتابي او در خيال؛ عشق يعني عاشق بي زحمتي؛

عشق يعني بوسه بي شهوتي؛عشق يار مهربان زندگي؛

بادبان و نردبان زندگي؛ عشق يعني دشت گلكاري شده؛

در كويري چشمه اي جاري شده؛ يك شقايق در ميان

دشت خار؛ باور امكان با يك گل بهار؛در خزاني برگ ريز

و زرد و سخت؛ عشق،تاب آخرين برگ درخت؛ عشق يعني

 روح را آرا ستن؛ بي شمار افتادن و بر خاستن

 

 

شنبه:با نگاهي عاشقانه مست شدم!يكشنبه:به او گفتم

گرفتارت شدم.دوشنبه:همچو ليلي عاشق صحرا شدم!سه

شنبه:بي وفايي كرد و من گريان شدم.چهارشنبه:اسير

هجرانش شدم.پنج شنبه:او رفت و من درعاشقي فاني شدم!

جمعه:بي او تنها شدم و از تنهايي مردم

 

 

عشق چیست؟

 

شخصی به همسرش می گو ید :

 

من عاشق تو هستم و بدون تو نمی توانم زندگی کنم

 

اما این عشق نیست ‘ گرسنگی است

 

شما نمی توانید در آن واحد هم کسی را دوست بدارید و هم

بی تابانه نیاز مندش باشید.

 

عاشق واقعی کسی است که معشوق خود را آزاد می گذاردتا

خودش باشد

 

در عشق اجباری نیست

 

عشق یعنی امکان انتخاب به معشوق دادن

 

برای آنکه کسی یا چیزی را به دست آوری

 

رهایش کن!

 

زمانی که اتفاق خوب یا بدی برایت رخ می دهد،معنی

 

 اش را در نظر داشته باش.منظوری در اتفاقات زندگی

 

 هست، که به تو یاد بدهد چطور بیشتر بخندی یا کمتر

 

 گریه کنی. تو نمی توانی کسی را مجبور به دوست

 

داشتن خود کنی، فقط می توانی شخص دوست

 

داشتنی ای باشی، بقیه به آن شخص ربط دارد که

 

 ارزش تو را تشخیص بدهد.

 

از رازهاي قلبت براي من بگو تا انها را از شوري شگفت انگيز

 

شعله ور سازم از دلتنگيهايت برايم بگو تا از انها شوق زيستن

 

براي تو بسازم از هوسهايت بگو از همه شور و شوقهايت بگوتا

 

سورتمه اي از اشتياق هاي تو بسازم و ان را بر اسب هوس تو

 

 ببندم و لگامي نرم و لطيف به زيبايي انتظارهايت بر ان اسب

 

مي بندم و انگاه تو را با خودم همراه مي سازم تو را از شوق

 

بودن سرشار مي كنم انگاه همه زيبايي ها را در جامي ريخته به

 

 لبهاي تو نزديك مي كنم تا انها را از عطشها سيراب كنم.

 

نوشته شده در ساعت توسط ღ*••*ღ♥ღ*•محمد جواد*••*ღ♥ღ*•ღ| |